रोप लावले अंगणात
म्हणे निवडुंगाची जात
फुले कमळ कसे त्यास
कोण जाणे...
जन्म एकाच उदरी
हात, पाय, धड शिरी
कसे होई श्रेष्ठ, शुद्र
कोण जाणे...
मूर्ती बैसली गाभारी
असो दगडी वा पितळी
देव वसे कसा त्यात
कोण जाणे...
ईश्वर वसे रे अंतरी
सर्व सृष्टी चराचरी
का पूजती राउळी
कोण जाणे...
- विशाल पाठक
1 टिप्पणी:
प्राचीला सुचलेल्या चारोळीचे कवितेत रुपांतर
टिप्पणी पोस्ट करा